«ТРЭЦІ ЗВАНОК» У МАГІЛЁВЕ
Магілёўцы нарэшце дачакаліся прэзентацыі фільму і першых серыяў тэлесерыялу, пра які гараджане гавораць апошнія паўгода. Фільм пра жыццё актораў на два бакі ад тэатральнай сцэны – да спектаклю і па «трэцім званку», пасля якога, як вядома, у залу не пускаюць. Аднак ці лёгка зрэалізаваць такі праект у Беларусі?
Фільм «Трэці званок» знялі ў Магілёве. У здымках паўдзельнічалі і жыхары гораду.
ГЛЕДАЧЫ:
«Шукала знаёмыя твары, знаёмыя пейзажы».
«У гэтым фільме здымалася мая пляменніца. Я вельмі радая была паглядзець».
«Родны горад пабачыць. І фільм вельмі добры. Добрае кіно. Пабольш бы такога!»
Стужка «Трэці званок» – пра актораў правінцыйнага тэатру. Каханне, інтрыгі, здрады – закуліснае жыццё акторы Магілёўскага драматычнага тэатру, а таксама беларускія ды расейскія тэатральныя зоркі вынеслі на ўсеагульны агляд.
РЫГОР БЕЛАЦАРКОЎСКІ, ЗАСЛУЖАНЫ АРТЫСТ БЕЛАРУСІ:
«Гэта не тое што авантура, гэта цікава, гэта перспектыўна».
Аднак перспектываў стужкі ў Беларусі аўтар не бачыць. Таму і здымаў яе для расейскага гледача. У Маскве рэжысёра чакаюць перамовы з прадзюсерамі. У роднай жа краіне ён сутыкнуўся з праблемамі.
ВЯЧАСЛАЎ СІКОРА, РЭЖЫСЁР «ТРЭЦЯГА ЗВАНКА»:
«Мне, як у краіне саветаў, толькі раілі. Але ж параду ў кішэню не пакладзеш і артыстам не заплаціш. Таму я шукаў грошай... Крэдытаў набраў, машыну прадаў. Нейкія каштоўныя рэчы з сям'і вынес ды прадаў».
Кіно – гэта не толькі мастацтва, але таксама індустрыя. А яе ў Беларусі пакуль няма, хоць і ёсць добрыя рэжысёры, сцвярджаюць кінакрытыкі.
АНДРЭЙ РАСІНСКІ, КІНАКРЫТЫК:
«У Беларусі тэлеканалы – гэта прылады для селектарных нарадаў, для прамыўкі мазгоў. Для таго, каб запускаць свае серыялы, свае пілотныя праекты, свае фільмы, у іх няма ні грошай, ні патэнцыялу, ні магчымасцяў ніякіх».
Таму пакуль некаторыя беларускія кінатворцы выкарыстоўваюць расейскія магчымасці для рэалізацыі сваіх праектаў. Самымі нашумелымі з іх апошнім часам сталі фільм па сцэнары Андрэя Курэйчыка «Любовь-Морковь» і расейская стужка беларускага рэжысёра Андрэя Кудзіненкі «Розыгрыш».
Аўгіня Манцэвіч, «Аб'ектыў»
|